[The Dark Knight Rises Fic] With Me

posted on 12 Oct 2013 23:12 by kolonel directory Fiction, Entertainment, Idea
T H E  D A R K  K N I G H T  R I S E S  Fan Fiction
 
With Me - ข้างกัน
 
Author: Kolonel  
Series: The Dark Knight Trilogy 
Fandoms: The Dark Knight Rises, TDKR, ผงาด 
Rating: PG-13 
Pairing: Bruce Wayne x Selina Kyle
 
++----------------------------------++
 
I wanna wake up with the rain
Falling on a tin roof
While I'm safe there in your arms
-- Come Away With Me (Norah Jones) 
 
อยากลืมตาท่ามกลางฝนประโปรย ที่ร่วงโรยลงบนหลังคากว้าง
โดยที่ฉันไม่ได้อยู่อ้างว้าง เพราะไม่ร้างแขนคุณคอยคุ้มภัย
-- คัม อเวย์ วิท มี (นอร่าห์ โจนส์)
 
 
เซลิน่า ไคล์ได้ยินเสียงฝนตก
 
หญิงสาวกำลังวิ่งอยู่ในตรอกแคบๆ ที่ด้านบนเปิดโล่งเป็นทางให้ท้องฟ้าดำมืดกระหน่ำหยดน้ำลงมา ผมสีน้ำตาลยาวเปียกลู่ป่ายปะใบหน้ารูปไข่โดยเจ้าตัวไม่สนใจจะปัดมันออกแม้แต่วินาทีหนึ่ง ร่างบางที่เคยคล่องแคล่วในทุกเวลา บัดนี้ทั้งชุ่มน้ำฝนและเชื่องช้าลงด้วยความเหนื่อยอ่อน
 
ตนอยู่ที่ไหน มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ทำไมต้องวิ่งหนี และกำลังหนีจากอะไร เธอนึกไม่ออก รู้แต่ว่าความกลัวบางอย่างที่พลุ่งพล่านอยู่ในจิตใจขณะนี้นั้น พาสองขามุ่งหน้าไปเรื่อยๆ ไม่หยุดไม่หย่อน ไม่ชะลอฝีเท้า ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองเสียด้วยซ้ำว่าสิ่งใดที่กำลังตามมา
 
เบื้องหน้ายาวไกลสุดลูกหูลูกตาราวกับไม่มีที่สิ้นสุดนั้น ทำให้ผู้ถูกล่าแหงนมองฟ้าอย่างไขว่คว้าอิสรภาพ น่าแปลกเมื่อทั้งๆที่ฝนกระหน่ำจนไม่น่าจะมองอะไรออก เซลิน่ากลับสังเกตเห็นผู้คนมากมายก้มมองเธอจากยอดตึกที่ขนาบเข้ามาทั้งสองข้าง ยิ่งไปกว่านั้น เธอเห็นแววตาของคนทั้งหลายจ้องหล่อนด้วยสายตาเหยียดหยามและสมเพช คล้ายดูสะใจที่เห็นหล่อนกำลังดิ้นรน
 
อากัปกริยาเหล่านั้นทำให้หญิงสาวหวาดหวั่นยิ่งกว่าเก่า ร่างเพรียวสาวเท้าเร็วขึ้นอีก เร็วขึ้นอีก จนไม่รับรู้อะไรอีกต่อไป
 
เซลิน่าได้ยินเสียงฝนอีกครั้ง
 
แต่คราวนี้เธอไม่ได้เหนื่อยล้าหรือเปียกปอนในตรอกมืดสลัว แต่นอนอยู่บนเตียงต่างหาก 
 
เตียง? 
 
ฝัน? 
 
ในห้วงของความสับสน เปลือกตาหนักอึ้งปรือขึ้นอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางความมืด นัยน์ตาสีชาเริ่มจับภาพเพดาน จากนั้นความรู้สึกทั้งหมดพลันค่อยๆกลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริง 
 
ใช่ ความฝัน 
 
หญิงสาวผ่อนลมหายใจออกมาแช่มช้ายาวนานราวกับจะรีดเค้นเมฆหมอกในสมอง แม้เหตุการณ์เมื่อคู่นี้จะเป็นเพียงแค่เรื่องในความคิด แต่ทำให้หล่อนรู้สึกไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก โดยเฉพาะกับสายตาของคนพวกนั้น สายตาแบบเดียวกับที่เธอเคยเผชิญเมื่อยังเป็นอาชญากรในกอทแธม ช่างเหมือนจริงจนอดพรั่นพรึงในขณะนี้ไม่ได้ แม้บัดนี้ หลังจากที่ทรชนสาวใช้โปรแกรมล้างประวัติ ชำระความผิดที่ตนเคยพลาดพลั้งไปจนหมดสิ้น จนไม่มีใครมองด้วยสายตาเช่นในฝันอีกแล้ว แต่สิ่งที่เธอพบพานในชีวิตมาเป็นเวลาหลายปีติดต่อกัน ยังคงตกค้างอยู่ในใจลึกๆเหมือนตะกอนก้นแก้วที่รอเวลาจะขึ้นมาเมื่อถูกกระตุ้น
 
ทว่า เมื่อรับรู้ถึงลมหายใจอุ่น กับอ้อมแขนที่โอบร่างตนไว้หลวมๆของคนผู้นอนข้างกัน เซลิน่าก็รู้สึกใจชื้นขึ้น
 
ร่างบางพลิกตัวมองชายหนุ่มช้าๆ ดวงตาสีน้ำตาลกลมโตจับจ้องใบหน้าคมเข้มของบรูซ เวย์น ในความมืด เหมือนกับลูกแมวตัวน้อยที่เฝ้ามองเจ้าของอย่างเงียบเชียบ เธอไม่รู้ทำไมทำเช่นนี้แล้วความกลัวที่คั่งค้างเมื่อครู่นี้ดูจะค่อยๆเลือนหายไป อาจเป็นเพราะแขนแกร่งที่ทำให้รู้สึกปลอดภัย หรืออาจเป็นความสงบที่ทำให้รู้สึกมั่นคงที่ทำให้ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใด
 
หรืออาจเป็นทั้งสองอย่างก็ได้
 
เสียงฝนตกกระทบหลังคาเบื้องนอกนั่นทำให้หญิงสาวคิดถึงฝันอีกแวบหนึ่ง แต่คราวนี้ไม่ทำให้เสียขวัญ เพราะเมื่อมีสติรับรู้ก็วางใจลงได้ ถึงจะต้องใช้เวลาย้ำเตือนกับตัวเองว่าทั้งหมดเป็นเพียงอดีตไปแล้วอีกพักหนึ่ง ทว่าสักวันสิ่งเหล่านี้จะสลายไป เธอทราบ และมั่นใจเมื่อมีคนตรงหน้าคอยยืนยันด้วยการให้กำลังใจและความเชื่อมั่นเสมอมาอยู่ข้างๆกันไม่ไปไหนตลอดเวลาที่ผ่านมานับตั้งแต่ออกจากกอทแธมด้วยกัน
 
พิจารณาดูพักหนึ่ง เซลิน่าเหมือนเห็นรอยยิ้มบางบนหน้าของบรูซขึ้นมา ทั้งๆที่เมื่อกี้ยังเคร่งขรึมตามเคยชิน ชวนนึกสงสัยเสียแล้วว่าตกลงเขาหลับอยู่จริงๆ หรือตื่นแล้วแกล้งหลับกันแน่
 
ถ้าหลับจริงตัวหล่อนของไม่ยุ่งจะดีกว่า เพราะสำหรับคนที่ใช้ชีวิตตระเวนราตรีจนนาฬิกาชีวิตเพี้ยนไปนั้น การปรับตัวให้หลับตามครรลองที่ควรจะเป็นได้ เหมือนดั่งนิมิตหมายที่ดีในการใช้ชีวิตอย่างคนปกติ ซึ่งตัวเขาและเธออยากทำมานานแสนนาน ดังนั้นแล้วจึงไม่ควรทำเสียเรื่อง
 
แต่ถ้าแกล้ง ซึ่งทำเหมือนจริงเหลือเกินแล้วล่ะก็ หญิงสาวเองก็จะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ตอบไปเช่นกันแบบนี้นี่แหละ แล้วค่อยถามตอนตื่นมาพร้อมกันอีกทีครั้งเดียว
 
เพราะเซลิน่าเองก็ไม่ได้ต้องการการปลอบโยนเหมือนตัวเองเป็นคนน่าสงสาร หรือคำพูดเรียกขวัญใดๆขึ้นมาในเวลานี้ ความยากลำบากในชีวิตที่ผ่านเลยมาทำให้เธอรับมือกับเรื่องราวต่างๆได้ค่อนข้างดี ขอเพียงแค่คนเข้าใจ ไม่จำเป็นต้องแสดงหรือพูดอะไรมากมาย
 
เพียงแค่คอยอยู่ข้างกันไม่ไปไหน
 
เพียงแค่นี้ก็พอแล้ว
 
หญิงสาวจับจ้องใบหน้านั้นอีกร่วมนาที ราวกับจะซึมซับความสงบของชายหนุ่ม พร้อมหวังว่าตนเองจะไม่ฝันร้ายเมื่อเข้าสู่นิทราอีกครั้ง แม้เสียงฝนเบื้องนอกจะยังไม่สงบลงก็ตาม แต่อดีตอาชญากรสาวรู้ดีว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาก็จะอยู่ตรงนี้ และเธอจะปลอดภัยอยู่ในอ้อมแขนของเขา
 
เซลิน่าค่อยๆหลับตา ซบลงไปกับร่างอุ่น
 
ไม่นานนัก เสียงลมหายใจของหญิงสาวก็นิ่งเป็นจังหวะ บอกให้รู้ว่าหลับไปแล้ว อย่างน้อยก็โดยที่ไม่ฝันร้ายอีก
 
ครั้น บรูซแอบลืมตาขึ้นมาน้อยๆ ก่อนยิ้มอ่อนโยน จากนั้นก็ปล่อยให้ตนเองเข้านอนบ้างเสียที
 
++----------------------------------++
 
Author's Notes
 
มันเป็นฟิคหรือมันเป็นแดรบเบิล ไม่แน่ใจค่ะ เพราะมันดูสั้น แต่เวิร์ดบอกว่าเกินพันคำแล้ว (ได้ไงหว่า?) ก็เลยจัดหมวดฟิคไปแล้วกัน
 
เป็นฟิคที่ไม่คิดว่าจะเขียนจริงๆ คือ ตั้งใจกับตัวเองว่าจะไม่เขียนฟิคอีกแล้วจนกว่าจะสอบเอนท์เสร็จต้นปีหน้า แต่ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (6 ตุลาคม 2556) เผอิญได้ดู The Voice Thailand Season 2 ซึ่งไม่ได้ดูสดหรอกค่ะ กลับมาดูย้อนหลังใน Official Channel แล้วสะดุดใจกับเพลงหนึ่งที่ชื่อว่า Come Away With Me เพราะพ้องกับคำพูดเซลิน่าตอนชวนบรูซหนี (Come with me, save yourself) ด้วยเสียงคุณเมย์ (คนร้อง) ดี เพลงเพราะ หรืออะไรก็ตาม พอเข้าไปฟังแล้ว เกิดชอบเพลงนี้ขึ้นมาเลยค่ะ ยิ่งดูเนื้อเพลงแล้วยิ่งชอบไปใหญ่ จนกระทั่งแปลเนื้อเพลงทั้งหมดเป็นกลอนเลย ทั้งๆที่ไม่ได้แต่งกลอนมานานแล้ว ซึ่งไว้โอกาสหน้าจะมาโพสนะคะ Cool
 
นอกจากนี้ เพลงนี้ยังทำให้เราแต่งฟิคออกมาเป็นเรื่องเป็นราวด้วย (หยุดไม่ได้) ซึ่งเรื่องราวมาจากท่อนที่ถูกใจในเพลง อันโพสไว้ตรงหัวเรื่องนั่นเอง
 
"อยากลืมตาท่ามกลางฝนประโปรย ที่ร่วงโรยลงบนหลังคากว้าง
โดยที่ฉันไม่ได้อยู่อ้างว้าง เพราะไม่ร้างแขนคุณคอยคุ้มภัย..."
 
ด้วยอารมณ์ชวนว้าเหว่ เศร้าๆ เหงาๆ เหมือนอยากได้คนอยู่ข้างกันแต่ไม่ถึงขึ้นเรียกร้อง ผสมบรรยากาศเทาๆบนโลกแห่งความจริงในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็กลายเป็นฟิคนี้จนได้ ซึ่งเขียนเร็วกว่า Between หลายเท่า (ฮา)
 
ที่จริงจะใส่แฟนอาร์ตที่วาดเองรูปหนึ่งด้วย แต่ไม่รู้ว่าวาดสวยหรือเปล่า เพราะโพสใน Tumblr แล้วไม่มีคนกดไลค์ 555+ แต่ยังไงก็ขอแปะนะคะ Cry
 
 
สุดท้าย ตามเคย ถ้าชอบหรือคิดเห็นอย่างไรกับฟิคนี้ คอมเมนต์แสดงความเห็นกันมาได้ตามสะดวกค่ะ