Batman: Li'l Gotham #2
เรื่อง : DUSTIN NGUYEN และ DEREK FRIDOLFS
ภาพ : DUSTIN NGUYEN
วางจำหน่าย: 18 พฤศจิกายน 2012
สำนักพิมพ์ : DC Comics
 
 
แผนการป่วนวันขอบคุณพระเจ้าของเพนกวิน! 

++------------------------------------------------------++

ในวันขอบคุณพระเจ้า ที่โต๊ะอาหารแห่งหนึ่ง ซึ่งถูกตกแต่งอย่างสวยงามด้วยพรรณพืชประจำฤดูใบไม้ร่วง และข้าวของสำหรับวันขอบคุณพระเจ้า พร้อมทั้งอาหารมากมายนั้น ใครบางคนกำลังปราศัยกับพวกนกเพนกวินของเขาอยู่
 
"ในวันพิเศษเช่นนี้ ขออย่าให้เราได้กล่าวคำขอบคุณ... ต่อวันหยุดอันโหดร้าย ที่เฉลิมฉลองเหล่าฆาตกร และผู้บริโภคพวกพ้องพี่น้องชาววิหคของเรา"
 
"หากไม่มีพวกเขา ก็คงจะไม่มีอาหารบนโต๊ะนี้ไปอีกนานแสนนาน สำหรับการเฉลิมฉลองในกอทแธม และการกดขี่ของวันอันชั่วช้านี้"
 
"แต่ผองเราอย่าได้ร่ำร้องด้วยความเสียใจเลย โอ อย่านะ! เราจะไม่ทำแบบนั้น เมื่อเราสามารถทำอะไรซักอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้"

 
เขารินเครื่องดื่มลงแก้ว ก่อนชูมันขึ้นมายังหน้าทีวี ซึ่งกำลังฉายภาพเหล่าไก้งวงอันน่าสงสารในกรงแล้วตะโกนว่า
 
"ประสานปีกของเจ้าเข้าด้วยกัน และร่วมมือกันเถิด ผองเพื่อนผู้มีปีกของฉันทั้งหลาย"
 
"นี่คือเวลา... ที่เราจะเปิดเวทีเดินขบวนไก่งวง!"
 
เหล่าเพนกวินพลันกู่ร้องคล้ายกับมันกำลังยินดี
 
 
ตัดภาพไปอีกด้านหนึ่ง ยังตัวเมืองกอทแธม
 
"เรากำลังรายงานสดจากพาเหรดวันขอบคุณพระเจ้าประจำปีของกอทแธม ที่ถนนหลักของดาวน์ทาวน์นะคะ"
"นั่นดูเหมือนคนจะมาร่วมงานไม่ใช่น้อยเลยนะครับนั่น! เห็นด้วยไหมครับ วิค!?"
"ใช่เลยค่ะ แจ็ค มันเป็นประเพณีของกอทแธม มีมาตั้งแต่หกสิบปีก่อนโน่นแน่ะค่ะ"
 
 
เสียงประกาศถ่ายทอดสดจากในทีวีห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์เวย์นดังไปทั่วตัวบ้าน โดยที่ในห้องครัว พ่อครัว ช่างเครื่อง หมอ และพี่เลี้ยงเด็กประจำตระกูล -- อัลเฟรด (Alfred Pennyworth) กำลังปรุงไก่งวงด้วยความพิถีพิถัน ส่วนข้างๆนั้น สองพ่อลูกกำลังพักผ่อน โดยบรูซ (Bruce Wayne - Batman) อ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนเก้าอี้นวม ขณะที่เดเมี่ยน (Damian Wayne - Robin) ก็ดูโทรทัศน์ด้วยความสนใจ
 
ในทีวี ผู้สื่อข่าวสาว วิคกี้ (Vicky Vale) และผู้สื่อข่าวหนุ่ม แจ็ค (Jack Ryder) เริ่มบรรยายถึงขบวนพาเรดซึ่งกำลังจะเคลื่อนเข้ามาในไม่ช้า
 
Vicky: ขบวนรถและบอลลูนทุกอันได้รับการสนับสนุนจากนักธรุกิจท้องถิ่นของกอทแธมนะคะ และอันแรกก็มาแล้วค่ะ!
 
 
Jack: อันนี้มันได้รับการออกทุนสนับสนุนเป็นการส่วนตัวนะครับ ดูท่าจะเป็นรูปที่คนรู้จักมากที่สุดในเมืองซะด้วย...
 
 
และมันจะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจาก
 
"...แบทแมน!"
 
 
เอ่อ แต่มาในขนาดแบบนี้ คงเป็นมนุษย์ค้างคืนมากกว่าค้างคาวแล้วล่ะ อืดซะ
 
Jack: ดูท่าอัศวินรัตติกาลจะกินเยอะไปหน่อยนะครับเนี่ย คุณวิค
 
แจ็คปล่อยมุข ส่วนเดเมี่ยนหัวเราะจนลูกอมแทบหล่นจากปากอยู่หน้าทีวี
 
Damian: ฮ่า! อ้วนและน่าเกลียดชะมัด ท่านพ่อซื้อมันมาเสียเงินเปล่าแล้วล่ะ
 
 
แต่ยังไม่ทันจะอะไร บอลลูนรูปโรบินก็ลอยตามมา ซึ่งมันมีรูปร่างน่าขันไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก ทำให้เจ้าของตำแหน่งเด็กชายมหัศจรรย์คนปัจจุบันถึงกับออกปากโวย
 
Damian: แล้วทำไมหัวข้าใหญ่นักล่ะ?! แต่ตัวกลับเล็กเนี่ยนะ!? ไม่เห็นจะสมจริงเลย
Bruce: ขัดแย้งกันไปหน่อย แต่พอชอบมันนะ
 
 
 
เมื่อพ่อไม่เห็นด้วยในความคิดของตน แถมยังดูชอบใจในบอลลูนตลกๆพวกนั้น เดเมี่ยนจึงได้แต่นั่งกินลูกอมไปอย่างอารมณ์เสีย
 
Damian: ฮึ่ม... แม้แต่ชุดยังไม่ถูกต้องด้วยซ้ำ ยังไงก็ตาม ข้าเกลียดพาเรด
 
 
 
ถึงเด็กชายจะเกลียดมันเสียอย่างไร แต่พาเรดก็ดำเนินต่อไป
 
"รถขบวนแรกได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิเวย์นครับ มันคือเรือเมย์ฟลาวเวอร์ ที่นักแสวงบุญใช้ --"
 
 
ตูม!
 
ยังไม่ทันที่ผู้สื่อข่าวจะพูดจบ เสียงระเบิดกึงก้องก็ดังขึ้น จนทำให้อัลเฟรดต้องเหลียวหน้าจากในครัวมามอง
 
Alfred: คุณพระ!
 
 
ในทีวีนั้น ปรากฏภาพของเพนกวิน (Oswald Cobblepot - Penguin) เปิดตัวออกมาอย่างอลังการ
 
Vicky: เรือเมย์ฟลาวเวอร์ล่มแล้ว หรือจะพูดให้ถูกก็คือมันระเบิดกระจุยเลยค่ะ
Jack: วิคกี้ นั่นใช่--ใช่--นักแสวงบุญที่ปรากฏออกมาคือเจ้าเพนกวินน่ะเองครับ!
Vicky: และเขากำลังนำขบวนกองทัพไก่งวงอยู่ค่ะ!
 
 
Penguin: จงระวังตัวไว้ กอทแธม นกเหล่านี้จะไม่ถูกจับวางบนจานอาหารเย็นของพวกแกอีกต่อไปแล้ว จงรับรู้ความโกรธเกรี้ยวของพวกไก่งวงซะ!
 
 
คำพูดของเพนกวินทำให้สองนักข่าวโวยวาย
 
Vicky: นั่นคือการก่อกบฏ!
Jack: หรือถึงขั้นการปฏิวัติเลยครับ วิคกี้
 
ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดได้ถูกถ่ายทอดไปยังทุกที่ รวมทั้งในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์เวย์นด้วย สองพ่อลูกเห็นดังนั้นก็ไม่รอช้า รีบมุ่งออกไปปฏิบัติการกู้วันหยุดทันที
 
Damian: ไปส่วนที่ดีกว่าของบ้านนี้กัน!
Bruce: ถ้ำค้างคาว
Damian: ถ้ำที่ดีกว่านี้!
 
 
กลางเมืองกอทแธม เพนกวินกำลังเริ่มปราศัยอย่างยิ่งใหญ่
 
Penguin: มันถึงเวลาแล้ว ที่จะช่วงชิงวันหยุดนี้จากพวกบริโภคนิยมผู้หิวกระหายกลับคืนมา! จงมีวันของพวกเจ้าเถิด เพื่อนตัวคนผู้บินไม่ได้ของข้า!
 
แต่ดูท่าแจ็คกับวิคกี้จะไม่ได้สนใจเขาเลย ทั้งสองเอาแต่ชี้นิ้วขึ้นไปบนฟ้า เหมือนเห็นอะไรบางอย่างที่น่าสนใจมากกว่า ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ทำให้เพนกวินถึงกับร้อง
 
Penguin: ว้าก ว้าก เหวอ?
 
คนที่โผล่มาจากบนฟ้าคือแบทแมนกับโรบินนั่นเอง!
 
Batman: มันจบแล้ว คอบเบิลพ็อต! ดูเหมือนว่าแผนวันหยุดของนายจะถูกยกแล้วซะแล้ว!
Robin: แล้วถอดหมวกงี่เง่านั่นด้วย!
 
 
เพนกวินเห็นดังนั้นก็ยิงปืนขู่
 
Penguin: ไม่มีทาง ไอ้เจ้าหนูหูแหลม!
 
 
ถึงจะพูดขู่ได้ แต่เขาก็โดนแบทแมนโจมตีเข้าให้อย่างรวดเร็ว
 
Batman: ปืนนั่นดูไม่ตลกเลยนะ!
Penguin: แว้กกก!
 
กลับกัน ไม่ห่างไปนัก โรบินกำลังถูกฝูงไก่งวงเล่นงานอยู่ ดูท่ามันจะไม่ได้สร้างความเจ็บปวดอะไรมากมายนัก แต่ทำให้จั๊กจี้น่าดูเลยทีเดียว
 
Robin: ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า พอได้แล้ว!
 
 
แบทแมนที่กำลังสู้กับเพนกวิน รีบออกคำสั่งต่อผู้ช่วยทันที
 
Batman: ฉันจัดการมันแล้ว โรบิน! ช่วยจัดการไก่งวงที!
Robin: โอ ฮ่าๆ เค ฮ่าๆๆๆ
 
 
เด็กชายรับคำ แต่ยังไม่สามารถหยุดเล่นกับพวกมันได้ ผู้เป็นพ่อจึงต้องสั่งคำสั่งซ้ำอีกครา
 
Batman: เลิกเล่นได้แล้ว โรบิน หยุดขบวนไก่งวงเสียที!
 
 
พลันนั้น โรบินก็สังเกตเห็นเครื่องดนตรีที่ถูกทิ้งไว้ท่ามกลางความวุ่นวาย แล้วเขาก็เกิดความคิดดีๆขึ้นมา
 
Robin: ไม่งั้นก็เดินขบวนต่อเสียเลย...!
 
 
โรบินหยิบทรัมเป็ตขึ้นมาเป่า จากนั้นไก่งวงทุกตัวก็เดิมตามเขาเป็นขบวนอย่างน่าอัศจรรย์
 
 
Batman: ดีมากโรบิน! พาพวกมันไปยังฟาร์มเลี้ยงตรงหัวมุมนั่นเลย
Penguin: อ้าก เล่นขี้โกงนี่หว่า แบทแมน
 
 
เพนกวินเห็นท่าไม่ดี จึงรีบเผ่นไปด้วยร่วมของเขาในทันใด
 
Penguin: น่าเสียดาย ฉันคงต้องแวบล่ะ ไม่งั้นก็จะไปเที่ยวแล้ว ถ้าแกแนะนำว่างั้น
 
แต่ระหว่างที่เขากำลังจะลอยจากไปนั้น แบทแมนก็คว้าแบทตาแรงปาเข้าใส่คางของบอลลูนรูปตัวเอง ส่งผลให้มันรั่ว และร่วงลงมาทับเพนกวินอย่างทันท่วงที
 
Penguin: แคว๊ก!
 
 
ที่พิ้น ทุกคนต่างแสดงความดีใจที่เรื่องจบลงเสียที และโรบินก็ได้โอกาสคุย
 
Robin: ในที่สุด ข้าก็คิดว่าเจ้ามนุษย์ค้างคืนนี้มีประโยชน์บ้างแล้ว!
Batman: ไม่เห็นรู้ว่าเจ้าเล่นทรัมเป็ตได้ โรบิน
Robin: มีอีกหลายสิ่งที่ท่านไม่รู้เกี่ยวกับสมาพันธ์นักฆ่า... "เจ้านักสืบ"
 
ส่วนเพนกวินผู้ถูกบอลลูนรูปโรบินทับอยู่โดยไม่มีใครสนใจ ก็ได้แต่บ่นด้วยความเซ็ง
 
Penguin: ไอ้นกนี่มันบินไม่ได้
 
"กะต๊าก"
 
 
เมื่อเหตุการณ์ทั้งหมดสิ้นสุด ก็ถึงเวลาเลี้ยงฉลอง ที่บ้าน ชุดปฏิบัติการณ์ของผู้มาร่วมโต๊ะอาหารเ